maandag 28 september 2015

Column: de andere links


"Nee, de andere links bedoel ik." Dat zeg je als iemand rechtsaf wil gaan waar je toch duidelijk links aangaf. Dat door elkaar halen van links en rechts, dat doen we allemaal, de een wat vaker dan de ander. Waarom doen we dat eigenlijk?

Mijn idee is dat de oorzaak ligt in de intrinsieke en ook in de aangeleerde gelijkwaardigheid van links en rechts. Een kind leer je nooit rechts zonder het ook gelijk links aan te leren. Stel je pakt haar rechterhand en leert haar dat dit rechts is... dan pak je direct daarna haar linkerhand en leert haar dat dat links is. Haar hersenen hebben nu voor links zowel de associatie met de linkerhand als die met de rechterhand opgeslagen. Ook zo voor de associatie met rechts. De verwarring is begonnen.

Bij begrippen die intrinsiek flink verschillen zoals boven en onder zal de verwarring waarschijnlijk minder groot zijn. Maar, wil je begrippen aanleren die gelijkwaardig zijn of precies elkaars tegengestelde, dan gaat dat beter als je dat één voor één doet, met flink wat bezinktijd ertussen. "Vorige week zijn we de hele week met rechts bezig geweest, deze week gaan we het hebben over de andere kant. Wie weet al hoe die andere kant heet?" Zo zou het moeten gaan.

Toen ik laatst voor het eerst Rekenen op maat 1 onder ogen kreeg, een splinternieuw rekenproduct voor groep 1 (drie- en vierjarigen), zag ik tot mijn genoegen dat Nico Koopman, de maker daarvan, het met mij eens is. Hij besteedt in Rekenen op maat 1 heel veel oefeningen en tijd aan het begrip MEER. Hij laat groepjes kralen zien of stippen op dobbelstenen en vraagt dan wat MEER is. Hij wisselt dat niet af met minder. Dat zou verwarring geven. Kijk, dat spreekt mij aan!

Theo Schijf is hoofd ontwikkeling en algemeen directeur van Muiswerk Educatief. Hij schrijft over zijn belevenissen en ervaringen en geeft zijn visie over zaken met betrekking tot onderwijs en ict.

Geen opmerkingen: