maandag 26 juni 2017

Column: Weer lopen

Het ongeluk heb ik zelf niet meegemaakt. Armen en benen kan ik niet meer bewegen. Mijn hoofd ja, mijn hoofd is nog helemaal goed. Ik ervaar mijn leven dus maximaal. Van vroeg tot laat wordt ik geholpen door mijn lieve, lieve familie en kennissen. Overdag zit ik een ligstoel vaak binnen, soms buiten. Ik kan lezen en netflixen. Dat is mijn dag... dat was mijn dag.

Nadine Duursma bedacht als achttienjarige (Volkskrant 24 juni 2017), toen haar tante blind werd, de Camera Glass Eye voor haar profielproject. Een camera in een kunstoog die een blokkenbeeld aanmaakt en naar de oogzenuw stuurt. Beter een blokkenbeeld, dan geen beeld. Later studeerde ze in Delft en liet het idee haar niet los. Ze ontwikkelde de Erciegie (Remote Camera Glass Eye). Het blokkenbeeld was al beter geworden, 100 bij 100 blokjes. De grootste vernieuwing echter was de Bluetooth koppeling van de camera met je telefoon en het spraakkanaal dat je terugkreeg in je oog en op een of andere manier kwam dat ook prima bij je oor terecht.


Haar oog was ideaal voor de Be My Eyes dienst en werd snel populair bij mensen die een of twee ogen moesten missen. Visueel gehandicapten krijgen via een eenvoudige klik direct verbinding met een vrijwilliger die even met ze meekijkt en die ze via spraak kan ondersteunen. Het oog luistert ook, ja echt. Als visueel gehandicapte kleren kopen of eten kiezen op een menu is eenvoudig geworden.

Een groot deel van mijn dag ben ik nu vrijwilliger bij Be My Eyes. Soms help ik mensen even bij een druk station of soms bij het vinden van een taxi. Ik maak veel mee. Visueel gehandicapten zijn mijn vrienden geworden. Degenen die in buurt wonen komen hier langs op de koffie maar veel vaker ga ik met hen op pad. Ik teleport over de hele wereld. Ik ben dan hun ogen. Ik zeg alles wat ik zie en zij lopen de benen uit hun lijf.

Voor zo'n reis zet ik mijn goggles op zodat ik even alleen zie wat zij zien. De ene keer bepalen zij het doel van de reis, de andere keer bepaal ik het. Gewoon maar een blokje om, of gaan we naar Artis. We hebben samen maar één kaartje nodig. "Nog even naar de olifanten, hier rechts!" Jody is zo voor mij laatst wezen stemmen. Ik - die niet kan staan - stond daar in het stemhokje en bracht mijn stem uit. Daarna bracht zij met mijn hulp de hare uit.

Zij zijn meer en steeds verder aan het lopen, dat is goed voor hen. En ik, ik kan dus ook weer lopen.

http://bemyeyes.com

Theo Schijf is hoofd ontwikkeling en algemeen directeur van Muiswerk Educatief. Hij schrijft over zijn belevenissen en ervaringen en geeft zijn visie over zaken met betrekking tot onderwijs en ict.

Geen opmerkingen: